qadiriye.ir

نشریه ی غدیریه-بیانات استاد الهی

فراز4

فراز4
‏«اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْسِهِمْ عِنْدَ لِقَائِهِمُ الْعَدُوَّ ذِكْرَ دُنْيَاهُمُ الْخَدَّاعَةِ الْغَرُورِ وَ امْحُ عَنْ قُلُوبِهِمْ خَطَرَاتِ الْمَالِ الْفَتُونِ وَ اجْعَلِ الْجَنَّةَ نُصْبَ أَعْيُنِهِمْ‏ وَ لَوِّحْ مِنْهَا لِأَبْصَارِهِمْ مَا أَعْدَدْتَ فِيهَا مِنْ مَسَاكِنِ الْخُلْدِ وَ مَنَازِلِ الْكَرَامَةِ وَ الْحُورِ الْحِسَانِ‏ وَ الْأَنْهَارِ الْمُطَّرِدَةِ بِأَنْوَاعِ الْأَشْرِبَةِ وَ الْأَشْجَارِ الْمُتَدَلِّيَةِ بِصُنُوفِ الثَّمَرِ حَتَّى لاَ يَهُمَّ أَحَدٌ مِنْهُمْ بِالْإِدْبَارِ وَ لاَ يُحَدِّثَ نَفْسَهُ عَنْ قِرْنِهِ بِفِرَارٍ»(4)
«بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و چون با دشمنان روياروى شوند، ياد دنياى مكار فريبنده از خاطرشان بزداى‏ و هوس حطام فتنه‏‌انگيز اين جهانى از دلشان محو كن و بهشت را پيش چشم ايشان دار و آن مساكن جاويد و آن منازل كريم و آن حوران خوب‌روى‏ و آن جويباران سرشار از آشاميدنى‌‏هاى نغز و گوارا و آن درختان سر فروداشته و بارور از ميوه‌‏هاى گونه‌‏گون بهشتى را به آنان بنماى، تا هواى پشت كردن به دشمن در دل هيچ يك از ايشان نجنبد و خيال گريختن از هماورد از خاطر كس نگذرد.»
‏«اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْسِهِمْ عِنْدَ لِقَائِهِمُ الْعَدُوَّ ذِكْرَ دُنْيَاهُمُ الْخَدَّاعَةِ الْغَرُورِ»

خداوندا! کاری کن زمانی که می‌خواهند بجنگند علاقه و ذکر دنیا از یاد آن‌ها فراموش شود. تجربه کرده‌اید که گاهی می‌خواهید تصمیمی بگیرید، مطلبی به خاطر می‌آورید و دیگر آن تصمیم خوب را نمی‌گیرید؟ در روایت است که عقل را از فرد می‌گیریم و پس از انجام آن کار دوباره عقل را به او بازمی‌گردانیم.
«امْحُ عَنْ قُلُوبِهِمْ خَطَرَاتِ الْمَالِ الْفَتُونِ» پس این ما نیستیم که خودمان را تهذیب می‌کنیم؛ این خداست که حرص را از قلبمان قلع می‌کند و راحت می‌شویم.
مردم در مسکو در روستایی که دمای هوایش 70 درجه زیر صفر است زندگی می‌کنند، با آب یخ حمام می‌کنند، ولی ما با یک برف دچار توهم می‌شویم و عطسه می‌کنیم، می‌گوییم فلج شده‌ایم! اگر روزیِ ما صد متر آن طرف‌تر باشد، برایمان سخت است که به دنبال آن برویم، برخی هفتصد متر راه طی می‌کنند تا روزی خود را به دست آورند؛ پس خداوند می‌تواند این ترس و سختی را از ما بردارد.
«وَ اجْعَلِ الْجَنَّةَ نُصْبَ أَعْيُنِهِمْ‏» جعل یعنی خداوند به شما این امکان را می‌دهد که همیشه بهشت را ببینید، همیشه ببینید که در حرم امام حسین-علیه‌السلام- یا امام رضا-علیه‌السلام- هستید. اگر شما همیشه خود را در حرم ائمه-علیهم‌السلام- ببینید دیگر غصه نمی‌خورید. غصه به دلیل غرق شدن در این دنیاست. اگر ما بهشت را ببینیم، توصیف بهشت را ببینیم، دیگر غصه نداریم. خدا مومن را به جهنم نمی‌برد، این همه تخفیف به مومن داده است. اگر خداوند می‌خواست ما را به عذاب و فلاکت بیاندازد، در همین دنیا می‌انداخت، اما ما را به امیرالمومنین-علیه‌السلام- سپرد؛ چرا؟ چون حضرت یسر است، علم و حکمت و تقواست. از امیرالمومنین-علیه‌السلام- پرسیدند که آن دنیا چه خبر است؟ حضرت فرمود مگر این‌جا چه خبر است؟ خداوند همه‌ی خوبی‌ها را در این دنیا به ما داده است، اصل خوبی‌ها نیز آن‌طرف است و آن را به ما خواهد داد. این‌جا که جای خوبی نیست این همه خوبی به ما داده است، اگر آن طرف به ما خوبی نکند که جفاست! بگذارید شیطان کار خودش را انجام دهد، در وسط جهنم باشد، شما فقط درجه‌ی خود را در بهشت بالا ببرید. یا شما نمی‌دانید آن جهنمی که از آن صحبت می‌کنید چیست یا نمی‌دانید امام حسین-علیه‌السلام- و مومن چه کسانی هستند!
خیلی از مطالب و امور، وسوسه‌ی شیطان است. در حال حاضر همه نگاه می‌کنند ببینند آمریکا چه می‌گوید، هیچ‌کس توجه ندارد مثلا رئیس جمهور پاکستان چه می‌گوید! اما این‌ها در عالم کاره‌ای نیستند! نگاه کنید ببینید جبرائیل-علیه‌السلام- و ائمه-علیهم‌السلام- چه می‌گویند. حضرت زهرا-سلام‌الله‌علیها- خوب وحشتناکی در مورد پدرشان و حضرت علی-علیه‌السلام- دیده بودند، خواب را برای ایشان تعریف می‌کردند و گریه می‌کردند. حضرت فرمودند: زهرا جان! این کار شیطان است، به هیچ طریقی نمی‌تواند در تو نفوذ کند، می‌خواهد با یک خواب اذیتت کند! چرا که با حسرت نگاه می‌کند و می‌گوید این فرد همه چیز را با خود برده، بگذار حداقل او را این‌گونه اذیت کنم.
هر کس حالت یأس دارد، بداند که تمام گوش و چشم و الهاماتش متاثر از شیطان است. «الشیطان یعدکم الفقر» ولی اگر فرد، غفران خدا را ببیند، می‌بیند که خداوند چه کسانی را بخشیده، پس او را هم می‌بخشد. خداوند این همه نعمت به او داده، فرزند سالم به او داده است، پس بقیه‌ی راه هم او را خواهد برد.

«وَ لَوِّحْ مِنْهَا لِأَبْصَارِهِمْ مَا أَعْدَدْتَ فِيهَا مِنْ مَسَاكِنِ الْخُلْدِ وَ مَنَازِلِ الْكَرَامَةِ وَ الْحُورِ الْحِسَانِ‏ وَ الْأَنْهَارِ الْمُطَّرِدَةِ بِأَنْوَاعِ الْأَشْرِبَةِ وَ الْأَشْجَارِ الْمُتَدَلِّيَةِ بِصُنُوفِ الثَّمَرِ حَتَّى لاَ يَهُمَّ أَحَدٌ مِنْهُمْ بِالْإِدْبَارِ وَ لاَ يُحَدِّثَ نَفْسَهُ عَنْ قِرْنِهِ بِفِرَارٍ»

در بهشت رودخانه‌ای از عسل است، ورودی باغ‌ها سکویی است که اناری بسیار بزرگ روی آن است، مومن حیفش می‌آید که انار را رها کند، مشغول انار می‌شود، از داخل باغ صدایش می‌کنند، وقتی داخل باغ می‌شود پشیمان می‌شود که چرا اصلا آن انار را نگاه کرده است، در حالی که هر دانه از آن انار تلالو مروارید را داشته با طعم و مزه‌ای بی نظیر، چرا که درون باغ به مراتب متنوع‌تر است. اگر انسان به این مطالبی که در قرآن آمده و معصومین-علیهم‌السلام- فرموده‌اند یقین حاصل کند، از خدا هم بخواهد که این مطالب را جلوی چشم او قرار دهد، در جنگ به راحتی به طرف دشمن می‌رود تا آن بهشت موصوف را تصرف کند.
مغزتان را به خدا بسپارید، زندگی کنید، درستان را بخوانید، خدا خود روزی‌رسان است. برای آقای بهجت-رحمه‌الله‌علیه- از بندرعباس ماهی تازه می‌آوردند و ظهر غذای ایشان از بهترین و تازه‌ترین ماهی تامین می‌شد! برای مومن چنین چیزهایی آماده است. بعد از درس شخصی به آقای بهجت-رحمه‌الله‌علیه- گفت که این کیسه را بگیرید. آقا عرض کرد که این چیست؟ گفتند این 200 تا 250 سکه اشرفی است که نذر شما بوده. این مطالب برای برخی شعر است، قصه است، باور ندارند، اما عین حقیقت است. هر چه از تهذیب فاصله بگیرید این مطالب برایتان قصه می‌شود، «برکت» مطلبی خنده دار می‌شود، تا جایی که متاثر از شیطان تمام مطلب، حتی مطالب پیامبر-صلی‌الله‌علیه‌وآله‌و‌سلم- و امیرالمومنین-علیه‌السلام- برایتان هذیان می‌شود. این یک ملاک است؛ ببینید وقتی قصه‌ای از قرآن یا غیب برای شما می‌گویند، در دلتان چه می‌گذرد، یقین شما به میزان قبول یا رد این مطلب است.

-->