qadiriye.ir

نشریه ی غدیریه-بیانات استاد الهی

پخش زنده

نورانیت قلب با محبت فاطمه‌ی‌زهرا-سلام‌الله‌علیها-

در وجود ما قلب است که همه چیز را اداره می‌کند.
من اگر مواظبت از قلبم داشته باشم، دیگر کافی است و لازم نیست مراقب بقیه‌ی اعضاء و جوارحم باشم.
خدا کار را آسان کرد و فرمود اگر درِ خانه‌ی اهل‌بیت-علیهم‌السلام- بیایید، قلب شما درست می‌شود و نجات پیدا می‌کنید.
شما برای حذف یک خصلت بد، پنجاه سال هم که زحمت بکشی، محال است بتوانی آن خصلت را از ازخودت دور کنی! ولی اگر قلب نورانی شد و محبت فاطمه‌ی زهرا-سلام‌الله‌علیها- به آن تابید، دیگر تمام است.

«أعوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیطانِ الْرَّجیم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ»
«الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِين وَ الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ عَلَى سَيِّدِنَا وَ نَبِيِّنَا وَ حَبِيبُ قُلُوبِنَا أبوألقاسِمِ مُصْطَفیٰ مُحَمَّد وَ عَلی آلِهِ الطَیِّبینَ الطَّاهِرِين ألمَعصومین وَ لَعنةُ اللهِ عَلَی أعدائِهِم أجمَعینِ مِنَ الان إلی قیامِ یَومِ الدّین»
«اَللّهُمَ صَلِّ عَلي علي بن مُوسَي الِّرِضا المَرُتَضي اَلاِمامِ التَّقيِّ النَّقيِّ وَ حُجَتِكَ عَلي مَن فَوقَ الاَرضِ و َمَن تَحت الثَّري اَلصِدّيقِ الشَّهيدِ صَلاةً كَثيرَةً تآمَّةً زاكِيَةً مُتَواصِلَةً مِتَواتِرَةً مُتَرادِفَة كَاَفضَلِ ما صَلَّيتَ عَلي اَحَدٍ مِن اوليائِكَ.»

در وجودِ ما یه منبعی است که داره همه چیز رو اداره می‌کنه، ده‌ تا چیز نیست، یه دونه‌اس، اسمش قلبِ! وقتی خدا قلب رو به ما داد، یعنی عرش رو به ما داد. عرش کجاست؟ «قَلْبُ الْمُؤْمِنِ عَرْشُ الرَّحْمن»«قَلْبُ حَرَمُ اللَّهِ»
ما وقتی قلبمون به هم می‌ریزه، سروش غیبی رو نمی‌شنویم، صدای امام زمان-عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف- رو نمی‌شنویم، با این‌که صدای امام زمان-عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف- پخش است، نمی‌شه نباشه. نمی‌شه فرامین حجت خدا به صورت الهام بین مومنین نباشه. «فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا»
«ﭘﺲ بزهکاری ﻭ ﭘﺮﻫﻴﺰﻛﺎﺭی‌اﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻟﻬﺎم ﻛﺮﺩ» (سوره‌ی شمس/ آیه‌ی٨)
یعنی بدی‌ها رو به ما حالی می‌کنند که نرو، نمی‌گن این بدِ ها! یه کاری می‌کنند که شما نرید. ببینید ما از گوسفند خوش‌مون می‌یاد، از خوک بدمون می‌یاد، هر دوتا حیوان هستند، اما این در نگاه چیه؟ از سگ بدمون می‌یاد، از گوسفند خوش‌مون می‌یاد، ولی خیلی‌ها نه، این نگاه رو جابه‌جا کردند؛ از سگ خوش‌شون می‌یاد و همین قلبش رو خراب کرده! رفقا، خدا قلب رو یه‌طوری قرار داده که هم چشم داره، هم گوش داره، هم زبان داره، هم فکر داره، هم درک داره و خیلی قوی است. اگه من این قلب رو درست نگه‌ دارم، دیگه نمی‌خواد مواظب گوشم باشم. مگه می‌شه در خیابون چشمت رو از نامحرم ببندی؟ نه، چرا؟ چون اون قلبِ خراب می‌شه «خَتَمَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ»
«خدا مهر نهاد بر دل‌ها و گوش‌های ایشان و بر چشم‌های ایشان پرده افتاده، و ایشان را عذابی سخت خواهد بود» (سوره‌ی بقره/ آیه‌ی۷)
یعنی وقتی قلب خراب شد، چشم هم هیز می‌شه، هی می‌خواد سراغ حرام بره. من حدود سال ۵۳، ۵۴ استاد اخلاق داشتم، من اون موقع دوازده، سیزده ساله بودم. ایشون داشت از دانشگاه علم و صنعت فارغ‌التحصیل می‌شد و به من گفت: من هنوز چهره‌ی یه دختر رو ندیدم! ببینید در اون زمان، در تهران، اون هم شاگرد اول دانشگاه می‌گه من هنوز چهره‌ی یه دختر رو در دانشگاه ندیدم! چه‌طوری می‌شه؟ یعنی اون قلبِ درست است. قلب که مریض باشه بدبین می‌شه، طرف به زنش بدبینِ است! بی‌انصاف این زن همه چیز زندگی‌ِ توست، چرا بهش بدبین می‌شی؟! به زنش می‌گه این‌جا خندیدی، این‌جا نگاه کردی، این‌جا با فلانی حرف‌ زدی، آقا دست بردار! اگه شما رفتی با یه آدم متدین ازدواج کردی، اون هم به اندازه‌ی تو تدیّن داره، اون هم می‌فهمه، پس چرا اذیتش می‌کنی؟ چون قلبِ خراب است، لذا زود تاریک می‌شه، و إلا اگه قلب تاریک نشه، همه کار انجام می‌ده. امام زین‌العابدین-علیه‌السلام- در بین‌الطلوعین همه‌اش در سجده بود، اون‌ وقت من ده دقیقه قرآن می‌خونم خسته می‌شم! یک ساعت‌ و‌ نیم کانال‌ها رو دور می‌زنم، یه فوتبال نود دقیقه‌ای رو می‌بینم، انگار نشاط عالم در وجودم است و اصلا نفهمیدم این‌همه زمان گذشته! حالا اگه بخوام یه ربع درس بخونم، جونم در می‌ره! چرا؟ چون قلب مریض است. مثلا جلوی این آقا که می‌شه می‌گه ما به شما خیلی ارادت داریم، ولی تا می‌ره اون حسادتِ، اون بغضِ، اون مریضی ذاتی، خودش رو نشون می‌ده، شیطان در وجودش لانه کرده! امیرالمومنین-علیه‌السلام- فرمود که شیطان در قلب لانه درست می‌کنه، اون‌جا تخم‌ریزی می‌کنه و می‌شه مال اون!خب حالا که مال شیطانِ گوشش هم مال شیطان است و هی دوست داره غیبت گوش کنه. زبانش هم مال شیطان است و همه‌اش دنبال حقه‌بازی است. چشم هم می‌شه مال شیطان و همه‌اش اون‌جایی می‌ره که نباید بره، تموم شد دیگه همه‌ی وجودش می‌شه مال شیطان!
«مَنْ أتاكُمْ نَجى»
«هر كه نزدتان بيايد، نجات مى‌يابد» (زیارت جامعه)
خدا کار رو آسان کرد؛ اگه بیاید در این خونه نجات پیدا می‌کنید. فقط درِ خونه‌ی اهل‌بیت-علیهم‌السلام- قلب رو درست می‌کنند، جای دیگه نه! حتی اخلاق یونانی که خیلی هم عاشقش هستند، نمی‌تونه قلب رو درست کنه.
آقا به ضد عمل کن؛ اگه ببخشی خساست شما می‌ره، می‌شه همچین چیزی؟ شما برای حذف یه خصلت بد پنجاه سال زحمت بکشی، محال است بتونی حسادت رو از وجودت ببری، کینه رو از وجودت ببری، ولی اگه قلب نورانی شد، نور و محبت فاطمه‌ی زهرا-سلام‌الله‌علیها- به اون تابید، دیگه تمام است. چرا گفتند در نماز برو سجده د ۴۱۰ بار بگو یافاطمه؟ دو رکعت نماز است مثل نماز صبح، بعد که سلام نماز رو دادی، پیشانی رو بذار روی مهر و صد بار بگو یا فاطمه، بعد سمت راست رو بذار و صد بار یا فاطمه بگو، دوباره سمت چپ رو بذار و صد مرتبه یا فاطمه بگو، بعد پیشانی رو بذار و ۱۱۰ بار بگو یا فاطمه، چرا؟ این کلمه چیه که باید بگیم یا فاطمه؟ این از اون کلماتی است که قلب رو جلاء می‌ده. شما دیدید چه‌طور مس‌گرها دیگ مسی رو جلاء می‌دن، وقتی نگاه می‌کنید می‌بینید دیگه اون دیگ قدیمی نیست؛ نو و تازه شده!
ببینید روی پرچم امام زمان-عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف- نوشته “دولةالزهرا” چرا؟ چون وقتی اسم فاطمه-سلام‌الله‌علیها- به دولت امام‌زمان-عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف- بخوره، حل است.
شما ببینید در خونه‌ای که فاطمه، رقیه، زهرا است، اون دختر با دخترای دیگه فرق داره، اسم است ها‌! فقط به اندازه‌ی یه اسم. اومد خدمت امام‌صادق-علیه‌السلام-، حضرت ازش پرسید کجا بودی؟ گفت خانومم تازه زایمان کرده، مشغول کارها بودم. حضرت فرمود: بار‌ک‌الله، خب خدا چی بهت داده؟ گفت یابن‌رسول‌الله خدا یه دختر بهم داده، حضرت پرسید اسمش رو چی گذاشتی؟ گفت: فاطمه. راوی می‌گه حضرت چهار زانو نشسته بود، این‌قدر فاطمه، فاطمه کرد که من دیدم به حالت تعظیم این‌قدر پایین رفت که نزدیک بود پیشانی‌اش به زمین بخوره! خب این کافی نیست؟ این الان کافی نیست که من اسم نوه‌ یا دخترم رو فاطمه بذارم؟ فاطمه-سلام‌الله‌علیها- نور بود، وقتی نماز می‌خوند تموم خونه‌های مدینه نور بود، رنگ نورِ نمازهای صبحِ حضرت با نماز ظهر ایشان متفاوت بود! این نور خودِ پیغمبر-صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم- رو تغذیه کرد؛ وقتی جبرئیل سیب رو به پیغمبر-صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم- داد و حضرت خواست بخوره، اون سیب رو نصف کرد و همون موقع یه نوری از اون ساطع شد که عالم رو پر کرد. پیغمبر فرمود: جبرئیل این چه نوری است؟ پیغمبر-صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم- که نور ندیده نیست، تمام حُجب رو طی کرده و همه‌ی نورها رو هم دیده. در دریای نور علم، هزاران سال بوده، پس پیغمبر-صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم- نور ندیده نیست، ولی دید این یه نور دیگه است! رفقای شیعه، بچه شیعه‌ها، خانوم‌ها بچسبید به این نور! ببینید چه‌قدر به وفور پیش ما هست؛ تسبیح حضرت زهرا-سلام‌الله‌علیها- ، نماز حضرت زهرا-سلام‌الله‌علیها- ، همین اسامی، سادات از ذریه‌ی ایشون هستند، حضرت فرمود ساداتِ خوب‌ رو به خاطر خدا دوست بدارید، بدهای اون‌ها رو هم به خاطر من. بببنید چه‌قدر خوبه! حظ ایمان رو من این‌طوری می‌برم، و إلا با اعمالی که ما داریم انجام می‌دیم خبری نیست، ولی این‌جا خبرهاست.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مورخ: ۱۳۹۹/۱۱/۱۶