qadiriye.ir

نشریه ی غدیریه-بیانات استاد الهی

*قال امیرالمومنین-علیه‌السلام-: «معاشر الناس لاتطیعوا النساء علی حال و لاتامنوهنّ علی مال و لا تذروهن یدبرن أمر العیال فانهن أن ترکن و ما أردن اوردنا المهال و عصین أمر المال فانا وجدناهن لا ورع لهن عند حاجتهن و لا صبر لهن عند شهوتهن البذخ لهن لازم و ان کبرن و العجب لهن لاحق و ان عجزن یکون رضاهن فی فروجهن لا یشکرن الکثیر اذا منعن القلیل ینسین الخیر و یذکرن الشر یتهافتن بالبهتان و یتمادین فی الطغیان و یتصدین للشیطان فداروهن عل کل مال و أحسنوا لهن المقال لعلهن یحسن الفعال» (علل‌الشرائع/جلد۲/باب۲۸۸/صفحه‌ی۵۱۲)(ترجمه‌ی روایت، پیدا نشد.)حاج آقا-حفظه‌الله-: منظور اینه که چون زنه، خودشیفتگی توی ذاتشه و خیلی جاها به درد می‌خوره. اگه این نباشه، چه‌جوری خودش ر‌و برای شوهرش عرضه می‌کنه که میل شهوت شوهرش رو تحریک کنه، به سمتش بیاد؟ پس خدا این رو گذاشته. حالا این رو کجا می‌بره؟«لا یشکرن الکثیر اذا منعن القلیل» الان مثلا یه چیز کوچیکی بخواهد بهش ندی، می‌گه هیچی به من ندادی؛ مثل بچه! یعنی حضرت داره ما رو آماده می‌کنه، می‌گه بیشتر از این توقع نداشته باش، شیشه‌ست، اگه سنگ بهش بخوره می‌شکنه. نیای این‌جوری مشت بهش بزنی، دستمال بردار، دستمال بکش، خیلی ملایم. با این‌که نیمی از طرفدارهای معصومین-علیهم‌السلام- زن‌ها هستند، ولی امام هیچ ملاحظه‌ای نکردند. خود همین زن‌ها هم این رو می‌خونند، ولی از امام قبول می‌کنند، ولی می‌گه یه موقع شوهر من این رو نبینه. این خیلی مهمه‌ها! الان توی جامعه ما جرأت نداریم یه عیب زن‌ها رو بگیم، در حالی‌که این باز‌دارنده‌ست! اگه زن بفهمه به این راحتیه، مواظبت می‌کنه که طلاقش نده، این یه حربه‌ست دستِ مرد برای حفظ زن؛ مثل یه کسی که موقت استخدام شده، هر آن ممکنه اخراجش کنند؛ خب این خیلی بهتر کار می‌کنه.«و احسنوا لهن المقال لعلهن یحسن الفعال» یعنی مدارا کن، قشنگ حرف بزن، حرف زدنت رو قشنگ کن. این که می‌بینی این‌جوریه، با این سه تا کلمه رام می‌شه، مداراش کن. این پیامک اومده خیلی چیزه خوبیه، با یه کلمه‌ی عزیزم. طرف فکر می‌کنه اگه بگه عزیزم، زن ذلیلی هست، زشته، پستی منه، ولی امام بهش می‌گه این درسته، اون غلط بوده، نمی‌خواد عوض کنه. به زنت باید بگی دوستت دارم، چون مالت، آبروت، ناموست، بچه‌هات، نسلت دست اونه، مجبوری این رو بگی. اگه نگی، کلاهت پس معرکه‌ست. یه آقایی اومد به من گفت اومدم خونه دیدم اثاث‌ها را بار زده برده، هیچی توی خونه نیست، اصلا هیچ آدرسی هم ازش نیست. ما باید خدا رو شکر کنیم! خانم‌های ماها اهلی‌هاش هستند، تربیت‌شده‌ها هستند. حضرت داره وحشی‌ها رو می‌گه؛ ام‌الفضل و عایشه و…خدا به پیغمبر-صلی‌الله‌علیه‌وآله- تکلیف کرد که نُه تا زن رو نگه داره که ثابت کنه این پیغمبره؛ چون یکی‌اش رو هم نمی‌شه نگه داشت، تا شما یکی رو خوب نگه داری، نه‌این‌که شما هم بری نُه تا زن بگیری. پیغمبر-صلی‌الله‌علیه‌وآله- مثل ما نیست که! پیغمبری که می‌خواد با این مردم زندگی کنه، همون مقدار توی نوع غذا و استراحتش با ما فرق داره، نوع مجامعتش هم با ما فرق داره. شما زن‌های سادات رو ببینید حیضشون عقب می‌افته، این به خاطر قوه‌ی این قضیه‌ست دیگه! پس خدا قرار داده؛ باید برعکس می‌شد، سادات باید توی این قضیه زهد می‌ورزیدند. نه، خدا این‌جور قرار نداده!اون‌وقت معصوم-علیهم‌السلام- رو نگاه کن، معصوم که کار عادی انجام نمی‌ده. عصمت! سوال: پیامبر-صلی‌الله‌علیه‌وآله- فرمودند که من از دنیای شما سه چیز رو دوست دارم، یکی‌اش زن هست. این به چه معناست؟ بعضی‌ها این‌طوری تفسیر کردند که یعنی من رو وادار کردند که زن‌ها رو دوست داشته باشم؛ این درسته؟حاج آقا-حفظه‌الله-: حضرت که تکلف نداره، نمی‌خواد کلاه سر کسی بذاره که! من از جای دیگه مطلع هستم، این چیزهایی که به شما می‌گم. یکی از افراد می‌گفت این اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها، فقط دارند با موضوع زن به این دنیا حکومت می‌کنند. اتفاقا اسلام هم با زن داره همه‌ی امور رو، همه‌ی بدی‌ها رو دفع می‌کنه، زن رو پذیرفته. شما ببینید الان ائمه-علیهم‌السلام- راجع‌به خورد و خوراک زهد دارند، ولی راجع به مجامعت زهد ندارند. خب این امامی که نسبت به خوردن، نسبت به داشتن، زهد داره، این هم دنیاست دیگه، باید این‌جا هم زهد بورزه، اصلا توی این قضیه زهد ندارند. آخرین کلام پیغمبر اکرم-صلی‌الله‌علیه‌وآله-، اون نفس‌های آخر، سفارش زن‌ها رو کرد، برای این‌که حفظ بشه. الان مسیحیت نسبت به زن‌ها زهد ورزیدند. حضرت می‌گفت متعه مثل شرابه، حضرت پول می‌داده می‌‌گفت برید. زهد نورزیدند دیگه، پس سیره‌شون این بوده که ما رو تشویق کردند.شاگرد: امام حسن عسکری-علیه‌السلام- فرمودند که به وسیله‌ی صیغه، زن‌ها رو از ما بدبین نکنید.حاج آقا-حفظه‌الله-: مثل این‌که شما موتورسواری می‌کنی، تند نرو. با ماشین داری می‌ری، توی جاده ناامنی درست نکن؛ یعنی چون اصل قضیه رو آوردند، داره آسیبش رو هم می‌گه. می‌گه این اصلِ این‌قدر باارزشه! باید این رو مواظبت کنید، که ما یه چیز خوبی براتون آوردیم؛ همین چیز خوب، بر علیه ما نشه.ص۲