نشریه ی غدیریه-بیانات استاد الهی

۱۰۴۲* آدم باید از این‌که با فقیر بشینه، کِیف کنه، لذت ببره. حالا ممکنه فقیر اهل آداب هم نباشه، مثلا وقتی غذا می‌خوره از دهنش می‌ریزه یا یه کارایی می‌کنه که شما مشمئز می‌شی، خب فقیره دیگه! شما باید با اون‌ها بتونی بشینی، باید رفتارهای اون‌ها رو بتونی تحمل کنی؛ مثلا لباسش یه جوریه یا یه دفعه می‌خواد حرف بزنه، داد می‌زنه یا یه دفعه یه چیزی می‌گه، یه لُغزی می‌گه که از روی همون جهالت و مال فقرش است. لذا باید به خدای متعال گفت خدایا، به من صبر و تحمل بده که بتونم اون‌ها رو تحمل‌شون کنم.