نشریه ی غدیریه-بیانات استاد الهی

۱۰۴۳* خداوند ذوالفضل هست، دستش بازه، می‌تونسته به من بده، این‌طور نبوده که خدا بگه، بندگان من، من رو معذور بدارید، همین قدر بود، تقسیم کردم، به شما نرسید و فردای قیامت تلافی می‌کنم! این نیست که خزائن خدا تموم شده باشه، بلکه از روی مصلحت به من نداده. خدای متعال ذوالفضل است، جواد است، می‌تونسته بده، داره بده، اما نداده. به کافر داده، اون وقت به مومن نمی‌ده! لذا اون‌هایی رو که به ما نداده، به عنوان ذخیره برامون قرار می‌ده. خوبه آدم این حالت رو پیدا کنه؛ یعنی هر جایی که حرمان شد، محرومیت داشت، بفهمه یه فایده‌ی آخرتی براش داره! من فکر می‌کنم این خیلی کمک می‌کنه، خیلی به درد می‌خوره.