نشریه ی غدیریه-بیانات استاد الهی

۱۱۹۱* این جِسری که در موقف عرصات است، وقتی مومن رو می‌بینه آروم هست، مومن هم ازش ترسی نداره. مثل این‌ می‌مونه که شما فرض کنید الان یه مأمور راهنمایی و رانندگی، جلوی دایی‌اش رو تو جاده می‌گیره و وقتی راننده می‌بینه مامور آشناست، آروم می‌شه و دیگه اضطراب نداره. اون جسر هم مومن رو می‌شناسه، مومن هم جسر رو می‌شناسه، لذا با آرامش تمام می‌ره به طرفش و هیچ اضطرابی هم نداره.